Jesteś tutaj:  Start / biuletyn / Podatki i Rachunkowość / BDO Podatki i Rachunkowość nr 8 (70) 2013 / Leasing operacyjny i finansowy / Odsetki od leasingu

BDO Podatki i Rachunkowość nr 8 (70) 2013

A   A   A

Odsetki od leasingu

(Autor: Tomasz Krywan, Źródło: Vademecum Głównego Księgowego )

 

Pytanie

Firma podpisała umowę leasingu finansowego środka trwałego na 5 lat (wartość części kapitałowej to ok. 1.000.000 zł, części finansowej ok. 150.000 zł). W ramach opłaty wstępnej firma leasingowa pobrała 100.000 zł tytułem odsetek przy podpisaniu umowy. Resztę, tj. całą wartość kapitałową oraz resztę odsetek ok. 50.000 zł, rozłożono na 60 równych rat.

Czy zapłacone odsetki w kwocie 100.000 zł są kosztem przy podpisaniu umowy, tj. w dacie zapłaty, czy należy je rozliczyć w czasie przez 5 lat?

 

Odpowiedź

O kwotę pobranych w ramach opłaty wstępnej odsetek należy powiększyć wartość początkową przedmiotu leasingu jako środka trwałego. Kwota ta nie stanowi zatem kosztu uzyskania przychodu bezpośrednio (ani w dacie podpisania umowy i ich zapłaty, ani jako koszt rozłożony w czasie).

 

Uzasadnienie

 

Jak stanowi art. 22a ust. 2 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) – dalej u.p.d.o.f., amortyzacji podlegają również składniki majątku niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy leasingu zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników – jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a u.p.d.o.f. odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający. Przepis ten nawiązuje do treści art. 23f ust. 1 u.p.d.o.f., który dotyczy umów leasingu, które – między innymi – zawierają postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, czyli umów leasingu wykazujących cechy tzw. leasingu finansowego.

 

Przepisy nie określają szczególnego sposobu ustalania wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem leasingu finansowego, a w konsekwencji w celu ustalenia tej wartości należy stosować ogólne przepisy regulujące zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych określone w art. 22g u.p.d.o.f. Z przepisów tych wynika, że za wartość początkową środków trwałych w razie ich odpłatnego nabycia uważa się cenę nabycia (zob. art. 22g ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.), tj. kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji (oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (zob. art. 22g ust. 3 u.p.d.o.f.).

 

Z przytoczonych przepisów wynika, że cenę nabycia jako wartość początkową środków trwałych powiększają, między innymi, naliczone do dnia przekazania środka trwałego opłaty, odsetki i prowizje. Prowadzi to do wniosku, że opłaty, odsetki i prowizje naliczane przez leasingodawców przed dniem przekazania przez korzystającego przedmiotu leasingu jako środka trwałego do używania powiększają jego wartość początkową. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w przedstawionej sytuacji (skoro mające charakter opłaty wstępnej odsetki zostały przez leasingobiorcę naliczone i pobrane w dniu zawarcia umowy), a w konsekwencji o kwotę pobranych w ramach opłaty wstępnej odsetek należy powiększyć wartość początkową przedmiotu leasingu jako środka trwałego. Kwota ta nie stanowi zatem kosztu uzyskania przychodu bezpośrednio (ani w dacie podpisania umowy i ich zapłaty, ani jako koszt rozłożony w czasie).

 

Odpowiednie zastosowanie ma do tej kwoty interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 10 stycznia 2011 r., ITPB1/415-954/10/RR, w której czytamy, że „Wnioskodawca wskazał, że poniósł wydatki określone jako „opłaty manipulacyjne" – związane z zawarciem umowy leasingu finansowego. Koszty te poniósł przed oddaniem środka trwałego do używania, na podstawie faktur VAT wystawionych przez leasingodawcę w dniach 12 sierpnia i 29 listopada 2009 r. Kwoty, o których mowa nie stanowią przy tym spłaty wartości początkowej przedmiotu leasingu. Zatem, z uwagi na fakt, iż koszty związane z uiszczeniem „opłat manipulacyjnych" z tytułu zawarcia umowy leasingu finansowego poniesione zostały przed przyjęciem leasingowanego środka trwałego do używania, koszty te należało uwzględnić w wartości początkowej tego środka trwałego".

 

Inną interpretacją, która w omawianej sytuacji znajdzie odpowiednie zastosowanie, jest również interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29 grudnia 2011 r., IBPBI/1/415-1035/11/ESZ, w której czytamy, że „przy ustaleniu wartości początkowej przedmiotu leasingu finansowego dla celów naliczania odpisów amortyzacyjnych należy wziąć pod uwagę, wyłącznie sumę kapitałowych części rat leasingowych, oraz ewentualne inne koszty związane z zawarciem umowy leasingu poniesione do dnia przekazania środka trwałego do używania".

 

W uzupełnieniu pragnę wyjaśnić, że przepisy u.p.d.o.f. wyróżniają nie tyle leasing operacyjny i finansowy, lecz leasing, o którym mowa w art. 23b ust. 1 u.p.d.o.f. (umownie tylko nazywany leasingiem operacyjnym w rozumieniu u.p.d.o.f.) oraz leasing, o którym mowa w art. 23f ust. 1 u.p.d.o.f. (umownie tylko nazywany leasingiem finansowym w rozumieniu u.p.d.o.f.). Najważniejszą cechą leasingu, o którym mowa w art. 23f ust. 1 u.p.d.o.f., jest to, że podatkowych odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu leasingu dokonuje, o ile nie jest to osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej – korzystający (zob. art. 23f ust. 1 pkt 3 lit. a oraz art. 22a ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f.).

W przypadku tego rodzaju leasingu do przychodów finansującego (leasingodawcy) odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat ustalonych w umowie leasingu, ponoszonych przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ale tylko w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (stanowi tak art. 23f ust. 1 u.p.d.o.f.), czyli w pewnym uproszczeniu w części kapitałowej.

 

W pozostałej części (w pewnym uproszczeniu w części odsetkowej) opłaty powyższe stanowią odpowiednio przychody finansującego (leasingodawcy) oraz koszty uzyskania przychodów korzystającego (leasingobiorcy) w dacie poniesienia, jak również nie powiększają one wartości początkowej środka trwałego u korzystającego. A zatem w świetle wskazanych przepisów w przypadku leasingu finansowego (rozumianego jako leasing, o którym mowa w art. 23f ust. 1 u.p.d.o.f.) odsetki (z wyjątkiem odsetek naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania) stanowią koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia i nie powiększają wartości początkowej środka trwałego.



Tomasz Krywan

 


<< powrót
ARCHIWUM

WYSZUKIWARKA

Wpisz poniżej szukane słowo lub frazę
wyszukiwarka zaawansowana
Biuletyn

Kategoria
Autor

Źródło

SUBSKRYPCJA

Chcesz otrzymywać bezpłatne biuletyny i najnowsze informacje o naszych szkoleniach? Zapisz się!

NASI PARTNERZY