Jesteś tutaj:  Start / biuletyn / Podatki i Rachunkowość / BDO Podatki i Rachunkowość nr 8 (118) 2017 / Podatki na co dzień / Zmiana indywidualnej interpretacji podatkowej

BDO Podatki i Rachunkowość nr 8 (118) 2017

A   A   A

Zmiana indywidualnej interpretacji podatkowej

(Autor: Iwona Kaczorowska, Źródło: Przegląd Podatkowy)

Wyrok WSA w Krakowie z 13.02.2017 r., I SA/Kr 1430/16

  1. Przepisy art. 170 i 153 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stoją na przeszkodzie możliwości zastosowania art. 14e w zw. z art. 14j § 2a ustawy z 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa – dalej o.p. Przepis art. 14e o.p. stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (§ 1).
  2. Należy opowiedzieć się za możliwością zmiany indywidualnej interpretacji, również gdy wcześniej zapadł prawomocny wyrok sądu administracyjnego odnośnie do tej indywidualnej interpretacji. Odmienne rozumowanie doprowadziłoby do sytuacji, że po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny w przyszłości nie można by wyeliminować z obrotu wadliwej interpretacji podatkowej nawet oczywiście sprzecznej z orzecznictwem NSA, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
  3. Indywidualna interpretacja podatkowa może zostać zmieniona pod pewnymi warunkami: po pierwsze – w sytuacji gdy jej treść straciła walor prawidłowości w związku z utrwaleniem się odmiennej wykładni przepisów w orzecznictwie sądów (w szczególności administracyjnych) oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Sprawiedliwości. Po drugie – należy opowiedzieć się za możliwością zmiany indywidualnej interpretacji w sytuacji gdy wydana interpretacja pominęła istniejące już utrwalone orzecznictwo. W obu tych sytuacjach rozbieżność między wydaną interpretacją a wspomnianym orzecznictwem sprawi, że wymieniona interpretacja nie będzie uwzględniała orzecznictwa sądów i trybunałów, czyli nie będzie spełniać wymogu ustawowego.
  4. Wprawdzie organ może zmienić wydaną przez siebie wcześniej indywidualną interpretację podatkową – jednak może uczynić to tylko z ważnych powodów wymienionych w art. 14e § 1 pkt 1 o.p.

Z komentowanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wynika, iż dla zmiany interpretacji indywidualnej mogą mieć znaczenie stanowiska wyrażone w konkretnych orzeczeniach, które są powszechnie akceptowane przez inne składy orzekające sądów administracyjnych.

Przedmiotem rozstrzygnięcia było to, czy prezydent miasta mógł zmienić z urzędu wydaną przez siebie indywidualną interpretację podatkową. Sprawa dotyczyła stawki podatku od garażu wielostanowiskowego znajdującego się w posiadaniu przedsiębiorcy i będącego odrębnym lokalem. Przedsiębiorca, występując o interpretację, wskazał, że w sytuacji, gdy pozostaje właścicielem (współwłaścicielem) samodzielnych lokali o innym przeznaczeniu niż mieszkalne, wyodrębnionych z budynków mieszkalnych, tj. komórek lokatorskich, lokali użytkowych oraz garaży, a także gruntu, na którym są posadowione te budynki – lokale te powinny być opodatkowane według stawki właściwej dla budynków mieszkalnych, a grunt według stawki jak dla gruntów pozostałych, w odniesieniu do stawki dla budynków lub ich części niemieszkalnych.

Prezydent miasta nie zgodził się z tym stanowiskiem i uznał, że wyodrębnione lokale zaklasyfikowane jako niemieszkalne nie mogą być potraktowane jako pełniące funkcję mieszkalną. Fakt, że lokal zaklasyfikowany jako niemieszkalny stanowi część budynku mieszkalnego – nie świadczy w jakikolwiek sposób o jego funkcji mieszkalnej. Wyodrębnione od lokali garaże i komórki lokatorskie powinny więc być opodatkowane według najwyższej stawki, właściwej dla budynków przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Interpretację prezydenta uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wskazał, że stawki podatkowe od lokali niemieszkalnych nie są uzależnione od ich usytuowania, lecz od statusu prawnego, tj. od tego, czy stanowią przedmiot odrębnej własności, czy też są jedynie przynależnościami lokali mieszkalnych. Z sądem I instancji zgodził się też Naczelny Sąd Administracyjny.

Akta sprawy zostały zwrócone do organu podatkowego. Wydając ponownie interpretację indywidualną, prezydent miasta przyjął ocenę prawną przedstawioną w wyrokach sądów I i II instancji. Po roku prezydent zmienił jednak tę interpretację jeszcze raz i wrócił do swojego pierwotnego stanowiska. Zdaniem prezydenta miasta stanowisko zajęte przez niego przy zmianie interpretacji, dotyczące opodatkowania podatkiem od nieruchomości wyodrębnionych lokali o charakterze niemieszkalnym, znajdujących się w obrębie budynku mieszkalnego i będącego w posiadaniu przedsiębiorcy, najwyższą stawką przeznaczoną dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, znajduje potwierdzenie w jednolitym orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyrokach NSA z 19.11.2015 r. , z 5.11.2015 r. oraz w czterech wyrokach z 10.02.2015 r. Według prezydenta w sprawie zaszła przesłanka zaistnienia utrwalonej linii orzeczniczej, potwierdzającej stanowisko zawarte w zmianie interpretacji indywidualnej.

Według przedsiębiorcy organ wydający interpretację nie może jednak stwierdzić nieprawidłowości interpretacji wydanej w warunkach związania oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego, którym to wyrokiem sąd administracyjny przeprowadził kontrolę zgodności z prawem poprzednio wydanej przez ten organ interpretacji indywidualnej w danej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który rozsądził spór, uznał, że wydana przez organ zmiana indywidualnej interpretacji podatkowej narusza prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Zdaniem sądu indywidualna interpretacja podatkowa może zostać zmieniona pod pewnymi warunkami: po pierwsze – w sytuacji, gdy jej treść straciła walor prawidłowości w związku z utrwaleniem się odmiennej wykładni przepisów w orzecznictwie sądów (w szczególności administracyjnych) oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Sprawiedliwości UE. Po drugie – zmiana indywidualnej interpretacji może nastąpić w sytuacji, gdy wydana interpretacja pominęła istniejące już utrwalone orzecznictwo. W obu tych sytuacjach rozbieżność między wydaną interpretacją a wspomnianym orzecznictwem sprawi, że wymieniona interpretacja nie będzie uwzględniała orzecznictwa sądów i trybunałów, czyli nie będzie spełniać wymogu ustawowego.

Pozycja ustrojowa Trybunału Konstytucyjnego oraz znaczenie jego orzeczeń uzasadniają przyjęcie, iż jeśli wydana interpretacja w istotnych kwestiach odbiega od wykładni przyjętej w orzeczeniu TK, z reguły będzie to wskazywać na potrzebę jej zmiany. Podobne znaczenie należy przypisać orzeczeniom TS, których zasadniczym celem jest zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa unijnego z mocą wiążącą ex tunc.

Stwierdzenie, że wydana interpretacja indywidualna w istotnych kwestiach odbiega od orzecznictwa sądów (trybunałów) powinno stanowić impuls do rozważenia potrzeby jej zmiany. Wprawdzie art. 14e § 1 ustawy z 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa – dalej o.p. – nie zawiera wskazań co do określonej kategorii orzeczeń sądów, które należałoby w tej sytuacji uwzględnić, nie ulega jednak wątpliwości, że w przypadku sądów administracyjnych takimi orzeczeniami będą przede wszystkim uchwały NSA, które wyjaśniają zagadnienia prawne budzące poważne wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych, a których przejawem jest np. brak jednolitości orzeczniczej w ich rozstrzyganiu.

Za mogące mieć znaczenie z punktu widzenia instytucji zmiany interpretacji można także uznać te stanowiska wyrażone w konkretnych orzeczeniach, które są powszechnie akceptowane przez inne składy orzekające sądów administracyjnych, co znajduje wyraz w wyrokach rozstrzygających indywidualne sprawy. Chodzi przede wszystkim o te orzeczenia sądowe, które wyrażają stałe tendencje w istotnych kwestiach prawa podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał analizy orzecznictwa sądów administracyjnych z ostatnich lat i doszedł do przekonania, że nie doszło w chwili obecnej do ukształtowania jednolitej powszechnej linii orzeczniczej, pozwalającej na stwierdzenie, że stanowisko zawarte w zmienianej interpretacji było nieprawidłowe w momencie jej wydawania lub stało się nieprawidłowe wskutek ukształtowania po jej wydaniu odmiennej powszechnej i utrwalonej linii orzeczniczej.



Iwona Kaczorowska

Autorka jest redaktor naczelną Przeglądu Podatkowego


<< powrót
ARCHIWUM

WYSZUKIWARKA

Wpisz poniżej szukane słowo lub frazę
wyszukiwarka zaawansowana
Biuletyn

Kategoria
Autor

Źródło

SUBSKRYPCJA

Chcesz otrzymywać bezpłatne biuletyny i najnowsze informacje o naszych szkoleniach? Zapisz się!

NASI PARTNERZY